Hulde voor ECB-baas Christine Lagarde

De Fed deed het. De Bank of Canada deed het. De Bank of England deed het. De Reserve Bank of Australia deed het. En donderdag doet de Europese Centrale Bank het: het monetaire beleid verder verruimen.

Het coronavirus heeft ECB-president Christine Lagarde gedwongen kleur te bekennen. Zij erfde een verdeeld bankbestuur van haar voorganger Mario Draghi. Die had de neiging op eigen houtje te opereren, op zijn telefoon te kijken als andere bestuursleden in de vergaderingen aan het woord waren en het bloed onder de nagels vandaan te halen, bijvoorbeeld met opmerkingen dat een ruime meerder van het bestuur ergens voor is geweest terwijl in werkelijkheid bijna de helft zijn koers niets vond.

Lagarde liet geen mogelijkheid onbenut te onderstrepen dat zij het heel anders zal doen. Al in de eerste maanden van haar presidentschap dwongen te ontwikkelingen haar te laten zien of ze het echt meende.

Stilte

Toen de Fed eind februari met een verklaring kwam klaar te staan in actie te komen naar aanleiding van de onzekerheid en angst veroorzaakt door het coronavirus, wat centraal bankiers is voor ’de rente gaat omlaag en niet met de standaard 25 basispunten’, bleef het stil vanuit de ECB. De bank kwam enkele dagen later met dezelfde verklaring en de kans is groot dat Lagarde die paar dagen gebruikte met haar bestuurscollega’s te overleggen. En toen de Fed de rente onverwacht, na een telefonisch spoedoverleg, met een half procentpunt verlaagde, deed de ECB niets.

Hulde voor de ECB, en Lagarde, dat ze niet in paniekmodus raakten. Ook hierbij geldt in mijn ogen dat als Draghi nog steeds de ECB-baas was, een en ander heel anders was verlopen. Die was zeer waarschijnlijk met de Fed meegegaan en had het ECB-bestuur buitenspel gezet. Lagarde daarentegen wil met anderen overleggen voordat de bank met nieuws naar buiten komt. Zij verdient daarmee veel lof voor haar aanpak in de afgelopen twee weken.

Crisisrisico

Dat de bank donderdag met maatregelen komt, en waarschijnlijk veel, is zeker. Aan de vooravond van de bestuursvergadering zei Lagarde tegen de Europese leiders dat de eurozone een 2008-achtige crisis riskeert als de landen niet snel en daadkrachtig optreden. Afgezien wat je ervan vindt, wat in mijn ogen in ieder geval lof verdient, is dat het bestuur onder leiding van Lagarde de kans heeft gehad erover te praten en gezamenlijk besluiten te nemen.

Wat ik wel op hoop, is dat Lagarde lering trekt hieruit. De Fed en anderen konden de rentes verlagen omdat hun tarieven boven 0 procent lagen. De ECB daarentegen moet nog meer onconventionele monetaire maatregelen uit de hoge hoed toveren. En dat had niet gehoeven.

Terugroeien

De bank had in 2015, 2016 en 2017 gerust de rente minstens twee keer per jaar kunnen opkrikken. De inflatie- en groeiverwachtingen lieten dat toe en de Fed was er ook mee bezig. Had de ECB dat gedaan, dan had ook zij nu ruimte de rente te verlagen. Madame président, kom donderdag in actie maar vergeet niet om later de andere kant op te roeien wanneer de omgeving dat toestaat.

Deze column is 11 maart jl. gepubliceerd in DFT.nl

Het bericht Hulde voor ECB-baas Christine Lagarde verscheen eerst op OHV.

Lees hier het orginele bericht:

Categorised in: OHV, Research

Belangrijke categorieën

%d bloggers liken dit: