Italiaanse toestanden in Duitsland

1972 en 2005. Slechts twee keer gingen de Duitsers vroegtijdig naar de stembus, in 1972 en 2005. Beide keren zorgde de zittende bondskanselier, in 1972 Willy Brandt en in 2005 Gerhand Schröder, met opzet ervoor dat een motie van wantrouwen tegen hem werd aangenomen. Het land heeft sindsdien dan ook maar 19 regeringen gehad.

Vergelijk dat met Italië, waar de zittende regering de 67ste is sinds 1945. Als Italië hét voorbeeld is van politieke instabiliteit in Europa, dan is Duitsland hét voorbeeld van politieke stabiliteit op het continent.

Afgelopen maandagochtend verraste de partijvoorzitter van CDU/CSU Annegret Kramp-Karrenbauer (ook bekend als AKK) en beoogd opvolger van Angela Merkel als bondskanselier in 2021, alles en iedereen, inclusief het bestuur van de partij, toen ze haar vertrek aankondigde.

De Duitse regering bestaat uit twee partijen. Behalve CDU/CSU maakt de SPD er ook een onderdeel van uit. De SPD verkeert al enige tijd in een crisis en daar is nu CDU/CSU dus erbij gekomen. De partij is intern behoorlijk verdeeld en het wantrouwen is groot. Het feit dat AKK een behoorlijk deel van het bestuur afgelopen weekeinde ontmoette, maar niets zei over haar vertrek, laat dat zien. Die verdeeldheid en wantrouwen los je niet zomaar snel op.

2020 kan wel eens het jaar van politieke instabiliteit in Duitsland worden. De voorzitter van de SPD zei in een reactie op het aftreden van AKK dat het „zeer onzeker is in welke richting CDU zich ontwikkelt” en dat als je je coalitiegenoot niet meer kunt vertrouwen „dat wel een probleem is.”

Vrij vertaald: afhankelijk van wie CDU als nieuwe voorzitter kiest, kan het zomaar zijn dat de SPD de stekker uit de coalitie trekt en Duitsland vroegtijdig nieuwe verkiezingen moet houden.

Ook als de steeds gammeler wordende coalitie bij elkaar blijft, kan die onzekerheid zomaar overslaan naar 2021.

Volg de rentes

De regionale verkiezingen uit 2019 hebben laten zien dat CDU/CSU bij de volgende landelijke verkiezingen niet per definitie de grootste partij zal worden. Met de groei van de AfD en de Groenen, zou het zomaar kunnen dat in 2021 minimaal drie partijen nodig zullen zijn voor een meerderheid in de Bundestag.

Duitsland kan in politiek opzicht meer op Italië gaan lijken. Gemiddeld genomen duurde het in het verleden zo’n 40 dagen na de verkiezingen voordat een nieuwe Duitse regering beëdigd kon worden. De laatste keer, in 2017, duurde het echter 171 dagen. In 2021 kan het wel eens nog langer duren én zou de coalitie vervolgens minder stabiel kunnen zijn dan we van Duitsland zijn gewend.

Markeert maandag 10 februari 2020 het begin van een periode van politieke onzekerheid in Duitsland? Dat zou zomaar kunnen. Dat zou gevolgen hebben, bijvoorbeeld op de Duitse rentes. Politieke onzekerheid stuwt doorgaans de rentes omhoog. En we weten het: onze rentes volgen al decennialang de bewegingen van de Duitse evenknieën.

Deze column is 12 februari jl. gepubliceerd in DFT.nl

Het bericht Italiaanse toestanden in Duitsland verscheen eerst op OHV.

Lees hier het orginele bericht:

Categorised in: OHV, Research

Belangrijke categorieën

%d bloggers liken dit: